تاثیر تلویزیون بر نوزادان و کودکان نوپا

توسط: | برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , | دیدگاه ها: 0 | فروردین 12ام, 1398

«تأثیر تلویزیون بر نوزادان و کودکان نوپا»

تاثیر تلویزیون بر نوزادان و کودکان نوپا

علیرغم ادعاهای بازاری در مورد سودمند بودن برنامه های تلویزیونی و DVD ها در آموزش کودکان و خردسالان، پژوهش های اخیر نشان می دهد که محصولات تلویزیونی فقط باعث مصرف کالری مورد نیاز برای رشد مغز کودک می شوند.

پژوهش هایی که در این زمینه انجام شده، حاوی شواهدی است که نشان می دهد والدین و مراقبین کودک باید تماشای تلویزیون را از برنامه روزانه کودک حذف کنند.

تلویزیون نقشی اساسی در زندگی روزمره کودکان ایفا می کند.
تقریباٌ همه خانواده ها یک  دستگاه تلویزیون دارند و نیمی از آنها سه عدد یا بیشتر.

دو سوم کودکان در سنین ۶ سالگی و کمتر هر روز حدود دو ساعت تلویزیون تماشا می کنند.

اما تأثیر تلویزیون با اتمام برنامه مورد علاقه کودکان تمام نمی شود.

حتی هنگامی که کودک سرگرم انجام کارهای دیگر است، مانند این است که در حال تماشای تلویزیون است.

تماشای تلویزیون به مدت طولانی، بر رفتار، عملکرد و سلامتی کودکان تأثیر منفی می گذارد.

پژوهش های دیگر نیز بیانگر این است که محتوای برنامه تلویزیون به اندازه مدت زمان آن، اهمیت دارد.

تحقیقات نشان داده، خردسالانی که در سنین قبل از مدرسه برنامه های آموزشی را تماشا می کرده اند، در دبستان نتایج آموزشی بهتری داشتند.

در مورد کودکان کم سن و سال تر چطور؟

بیشتر مطالعات انجام شده در مورد کودکان در سنین پیش دبستانی و بالاتر بوده است.

اما دانشمندان در تحقیقات جدید به بررسی اثر تلویزیون بر کودکان کمتر از سه سال نیز پرداخته اند.

این نتایج نشان می دهد که این خردسالان تلویزیون را به گونه ای متفاوت درک می کنند.

و در نتیجه ممکن است تأثیرات آن نیز به گونه ای متفاوت باشد.

نوزادان و خردسالان بیش از گذشته تلویزیون نگاه می کنند:

سه سال اول زندگی کودک مهمترین دوره در رشد کودک، به ویژه رشد مغزی است.

چرا که در این سن رشد مغز بیش از رشد سایر قسمت های بدن است.

در این دوره، مغز کودک بسیار بیش از سنین بالاتر پذیرای تأثیرات مثبت و همچنین آسیب پذیر نسبت به تأثیرات منفی است.
در اواخر سال های ۱۹۹۰، رشد مغز انسان در سال های اولیه زندگی مورد توجه قرار گرفت.

و پژوهشگران شروع به تحقیق در مورد نقش تلویزیون در زندگی نوزادان و خردسالان کردند.

در همین زمان، اولین ویدئوهای کودک محور و برنامه های تلویزیونی به وجود آمدند.

به عنوان یک نتیجه، نوزادان و نونهالان به طرز چشمگیری در مدت زمان کمتر از ۱۵ سال، در معرض تماشای تلویزیون قرار گرفتند.

نتیجه این بررسی:

* تقریبا همه نوزادان و نونهالان هر روز حدود یک یا دو ساعت در معرض تلویزیون یا ویدئو قرار دارند.

* دو سوم مادران صاحب فرزند سه ساله گزارش داده اند که در طول روز فرزندشان بیش از دو ساعت تلویزیون تماشا می کند.

* با در نظر گرفتن مدت زمان بقای اثر تلویزیون پس از تماشا، کودکان در سنین پائین به طور متوسط ۴ ساعت در روز در معرض تلویزیون هستند.

تماشای زودهنگام تلویزیون می تواند رشد کودک را در معرض خطر قرار دهد.

علاوه بر این گزارش ها، در خصوص افزایش تماشای تلویزیون در کودکان، این مطالعات نشان دادند که تلویزیون در سه سال اول زندگی بر رشد و سلامت کودک تأثیر منفی دارد.

این تاثیرات منفی به شرح زیر است:

* تماشای تلویزیون با تأخیر در گفتار و مهارتهای آمادگی پیش از دبستان تأثیر مستقیم دارد.

* قرار گرفتن کودکان نوپا در معرض تلویزیون با تمرکز و مشکلات خواب مرتبط است.

* استفاده از تلویزیون در سن سه سالگی با مشکلات رفتاری و تأثیر گذاری بلندمدت بر مهارت های اجتماعی، عملکردهای آموزشی و مهارتهای کلاس درس همراه است.

تلویزیون، ویدئو و DVD معلمین مناسبی برای کودک نیستند:

طرفدارن برنامه های تلویزیونی کودک محور ادعا می کنند که این محصولات منافعی برای کودکان دارند.

بیشتر آنها محصولاتی را در راستای آموزش و پروش ذهن کودک و رشد مهارتهای شناختی او به بازار عرضه می کنند.

در یک پژوهش که در آن ۱۰۰۰ خانواده شرکت داشتند، والدین دلایل خود را برای این که به کودکان خود اجازه استفاده از تلویزیون می دهند را به اشتراک گذاشتند.

دلیل مشترکی که بیشتر والدین مطرح کرده بودند این بود که:

” برنامه های تلویزیونی و ویدئوهایی که من به کودکم اجازه تماشای آن را می دهم، به او آموزش های خوبی ارائه می دهد و برای مغز او مفید است.”

البته پژوهش های انجام شده ادعاهایی ازین دست را تأیید نمی کند.

بیشتر مطالعات بیان می کنند که تلویزیون، ویدئو و DVD برای خردسالان کمتر از سه سال سودمند نیست.

و بدتر از آن ممکن است باعث دور شدن کودک از فعالیتهایی شود که برای سلامتی کودک لازم است.

و سبب شود که کودک تمایل بیشتری برای تماشای برنامه های این چنینی داشته باشد.

بر این اساس آکادمی کودکان امریکا(AAP) توصیه می کند که کودکان زیر دوسال تلویزیون تماشا نکنند.

و کودکان در سنین بالاتر نیز تنها یک یا دو ساعت چنین برنامه هایی را داشته باشند.

مغز کودکان برای تلویزیون آمادگی ندارد:

چرا تلویزیون تأثیری متفاوت بر کودکان دارد؟

پاسخ در تغییرات مشهودی است که در سه سال نخست زندگی کودک، در مغز او رخ می دهد.

وقتی کودکی متولد می شود، مغز او حاوی نورون ها یا سلول های عصبی است که هیچ وقت نخواهد داشت.

اما ارتباطات بین آنها هنوز شکل نگرفته است.

در مغز جاهایی وجود دارد که توانایی های پیشرفته تر مانند حافظه یا تفکر را پشتیبانی می کنند.

اگرچه تماشای تلویزیون یک فعالیت منفعل است، درک محتوای آن نیاز به مهارت ویژه دارد.

در سالهای اول زندگی بسیاری از این مهارتها در حال آغاز و شکل گیری هستند.

برای کودک، تلویزیون جریانی از تصاویر دو بعدی است که هر ۶ ثانیه یک بار عوض می شوند و هیچ ارتباط آشکاری با یکدیگر، با صداهای دریافتی از آنها و با افراد و اشیاء واقعی ندارند.

قبل از آن که کودک شروع به یادگیری از برنامه های تلویزیونی کند، باید به سطحی از درک رسیده باشد تا بتواند این تصاویر را به صورت معنی داری به هم مرتبط کند.

در شش ماه اول تولد، آنچه که کودک روی صفحه تلویزیون می بیند بسیار ناچیز است.

رنگها و صداهای تلویزیون توجه او را برای مدت زمان کوتاهی جلب می کند.

اما او فاقد توانایی لازم برای پردازش تصاویری است که می بیند یا به آن توجه می کند.
پس از این سن، که درک و شناخت کودک پیشرفت می کند، ممکن است بتواند افراد و اشیاء را روی صفحه تلویزیون شناسایی کند.

اما هنوز قادر نیست ارتباط بین تصاویر و اشیائی که نمایش داده می شود را دریابد.

بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که پیش از سه سالگی که کودک شروع به درک تفاوت بین تلویزیون و واقعیت می کند، زمان مناسبی برای آموزش او به وسیله تلویزیون نیست.

برای تأثیرپذیری از تلویزیون نیازی به تماشای تلویزیون نیست:

در بسیاری از مراکز نگهداری از کودکان، تمام مدت تلویزیون روشن است حتی اگر کسی آن را تماشا نکند.

نیمی از کودکان در معرض تلویزیون های پس زمینه قرار دارند.

منظور از تلویزیون های پس زمینه، آنهایی است که یک کودک حتی اگر به طور فعال آن را تماشا نکند در معرض دیدن یا شنیدن آن است.
هر فعالیتی مانند آواز خواندن، بازی و کنجکاوی به کودک کمک می کند تا قابلیت های شناختی و مهارت های حرکتی اش را پیشرفت دهد.

اما گیجی های پی در پی که به وسیله تلویزیون پس زمینه به وجود می آید، می تواند مانع پردازش کودک شود.

کودکان کم سن و سال تر به هنگام روشن بودن تلویزیون، قادر به تمرکز بر بازی های کنشی که با دست انجام می شود نیستند.

تلویزیون پس زمینه تهدیدی برای رشد زبان و شناخت کودک است و ممکن است پیامدی مانند مشکلات توجه در کودکی را به دنبال داشته باشد.

ارسال پاسخ

EnglishIran