درمان بدخلقی در کودکان مبتلا به اوتیسم

توسط: | برچسب ها: , , | دیدگاه ها: 0 | مرداد 30ام, 1398

«درمان بدخلقی در کودکان مبتلا به اوتیسم»

درمان بدخلقی در کودکان مبتلا به اوتیسم

مهمترین مسأله در روند درمان بدخلقی  کودکان اوتیسم، مشخص کردن علت بروز رفتار است.

مشاهده ی رفتار حین برقراری ارتباط می تواند به روشن شدن زمینه ی احتمالی بروز رفتار کمک کند.

جهت روشن شدن دلایل بروز بدخلقی بایستی موارد زیر مورد توجه قرار گیرند:

* پیشینه یعنی آنچه قبل از قشقرق رخ می دهد.

* جزئیات رفتاری خاص درباره ی خشم

* پیامد یعنی آنچه بلافاصله بعد از بدخلقی رخ می دهد.

با ثبت لحظه ای الگوهای ثبت شده می توان علت های احتمالی بروز رفتار نامناسب را توضیح داد.

مثل آنچه کودک برای ناهار می خورد و یا اینکه بعد از خوردن این غذا بدخلقی در کودک رخ می دهد؟

راهکارها برای آرام کردن بدخلقی در کودکان اوتیستیک ممکن است برای همه ی آنها به صورت یکسان مناسب نباشد.

سبک فرزندپروری شما فاکتوری است که برای تکنیک های آرام سازی خشم باید در نظر گرفته شود.

البته این شاید در حالی باشد که این تکنیک ها با شخصیت شما مغایر باشد.

در بعضی موارد، تکنیک ها بعد از بعضی از آزمون و خطاها، کارآیی پیدا می کنند.

۱) بی توجهی، اشاره دارد به اعتنا نکردن برنامه ریزی شده، با توجه به دلایل احتمالی بروز رفتار نامناسب.

این راه حل می تواند به عنوان یک راه تأثیرگذار در نظر گرفته شود.

در این رویکرد، والدین حتی اگر بعد از بدخلقی، اشتباهی دیگر از کودک سر زند، باید به بی توجهی خود ادامه دهند.

والدین باید هیچ بازخوردی به رفتار بدخلقی کودک نشان ندهند.

برای تأثیرگذاری این راه حل، نیاز به کوشش و سماجت در بی توجهی است.

این را در نظر داشته باشید که شما به رفتار کودک بی اعتنا هستید و نه به خود کودک.

۲) یکپارچه سازی حسی ، در این روش ممکن است در نظر گرفتن طبیعت عاطفی بروندادهای رفتاری غیرممکن به نظر برسد، در حالی که پاسخ های عاطفی به میزان بالایی می تواند در رفتار احساس شود.

پس تلاش کنید کودکتان را در حالت موازنه حسی قرار دهید و او را در محیط هایی که از لحاظ حسی دچار می کند قرار ندهید.

برای مثال قرار گرفتن یک کودک اوتیستیک در یک سالن سینما با محرکات حسی بیشمار، آزاردهنده است.

۳) داشتن یک محیط امن برای مطمئن شدن از اینکه کودک مبتلا به اوتیسم شما به خود و دیگران یا اموال آسیب نرساند.

۴) کنترل رفتار از آغاز بروز، تا اینکه یک دفعه شما تشخیص دهید که رفتار بدخلقی کودک در حال انفجار است و آن موقع اقدام به مداخله کنید.

برای همین فوراً رفتار کودک مبتلا به اوتیسم را نسبت به بعضی محرکات کنترل کنید.

۵) استفاده از عبارتهایی به صورت تک کلمه ها برای کمک به کودکتان برای بهبود و سازماندهی رفتارش.

این امر می تواند شامل یادآوری به او با گفتن ” نه هنوز” یا ” من منتظرم” به عنوان یک راه برای نهادینه کردن دستورات باشد.

استفاده از عبارت ها، به نسبت کنترل او، قوی تر عمل می کنند.

۶) سرنخ های دیداری، ممکن است به کودکان مبتلا به اوتیسم که نمی توانند صحبت کنند، کمک کند.

سیستم ارتباط مبادله ی تصویر (PECS)، کارتهای تصویر را به کار می برد.

این کارتها شامل ساکت، توقف، انتظار و…. می شود که می تواند کمک کند که کودک بداند از او چه انتظاری داشته اند و دارند.

۷) ایجاد جملات با معنی و سریع برای مطمئن شدن از اینکه کودک مبتلا به  اوتیسم می داند که رفتارش نتیجه ای را که او می خواهد، به دنبال نخواهد داشت.

بعضی وقتها این مسئله در مکان های عمومی رخ می دهد و باعث ایجاد شرمندگی رنج آوری  می شود.

متاسفانه به دنبال آن، تأمین خواسته های کودک برای آرام کردن این انفجار پرخاشگری و قشقرق، فقط رفتار قشقرق را تقویت می کند.

پس به یاد داشته باشید در موقعیت بدخلقی کودک اوتیستیک، شما فرصت توضیحی برای کودک ندارید.

فوراً می بایستی این نوع رفتار را خاموش کنید.

۸) شمردن می تواند به بعضی از کودکان مبتلا به اوتیسم کمک کند.

به آنها یاد بدهید تا ۳ را بشمارند و یا اینکه در موقعیتهای خاص خودتان این کار را برای او انجام دهید.

فقط وقتی این راهکار را تمرین کردیم، دیگر کلمات را به کار نمی بریم.

۹) کاربرد اشیاء بی تکلف و آشنا برای جهت دادن به توجه.

بعضی  بچه ها ممکن است مشکلات حسی داشته باشند که نیاز به برآوردن آن باشد.

یک شی را انتخاب کنید که مطلوب و مناسب باشد و به بچه در موقعیت های پر استرس آرامش بدهد.

برای مثال استفاده از برخی اشیاء صدادار که ممکن است کودکتان از آن خوشش بیاید.

۱۰) وقتی که با هجوم نگاه های افراد ناآشنا مواجه می شوید تمرکز بر فرزند مبتلا به  اوتیسم  خود را حفظ کنید.

هرگز به این فکر نکنید که مردم راجع به مهارتهای والدینی شما چه می گویند، چرا که نظر آنها کمکی به شما نمی کند.

ارسال پاسخ

EnglishIran